Rola nastawienia – czyli podchwytliwe pytania i odpowiedzi…

Tata: Stolica Francji?

Dziecko: Paryż…

Tata: Stolica Niemiec?

Dziecko: Berlin…

itd…

Dziecko: Tato a gdzie to jest, te mistrzostwa?

Tata: W Helsinkach. Helsinki to stolica Finlandii.

(…)

podczas obiadu Tata mimochodem: Helsinki to stolica Finlandii…

podczas spaceru Tata mimochodem: Helsinki to stolica Finlandii…

itd…

Tata: Pamiętasz gdzie odbywają się te mistrzowstwa?

Dziecko: Coś na H…

Tata: W Helsinkach. Helsinki to stolica Finlandii.

Dziecko: Helsinki, Helsinki, Helsinki, Helsinki… Tato spytaj mnie o Helsinki…

Tata: Stolicą jakiego kraju są Helsinki?

Dziecko: Yyyyyy…

Tata: Helsinki to stolica Finlandii…

Dziecko: Helsinki, Finlandia, Helsinki, Finlandia…. Tato spytaj mnie o stolice…

Tata: Jaka jest stolica Francji?

Dziecko: Helsinki…

 

Nastawienie – ukierunkowanie uwagi może być źródłem wielu błędów w procesie uczenia się.  Decyduje ono “o wybiórczości spostrzegania i sięgania po informacje, o kierunku – a więc i o ewentualnym fałszu – interpretacji, zapamiętywania, kojarzenia i uogólniania” (Garczyński, 1973). Towarzyszy ono aktywności poznawczej i jest jej niezbędnym składnikiem. Powoduje ono mniej lub bardziej funkcjonalne zawężenie poznawcze. Stanowi źródło błędów wtedy, gdy ogranicza dostępność rozwiązań tak jak w przykładzie S.Garczyńskiego:

” Kiedyś, gdy przepaliły się korki, ze świeczką w ręku szukałem baterii do nowej latarki. Zły, grzebałem w kolejnych szufladach…, a tymczasem na samym wierzchu w pierwszej szufladzie, do której zajrzałem, leżała stara, działająca latarka. Nastawienie na znalezienie baterii spowodowało błąd przeoczenia latarki i stratę czasu.”