Nowatorskie podejście do rozumienia problemu dysleksji

U podstaw Metody Warnkego tkwi założenie, że źródłem trudności w opanowaniu umiejętności czytania i pisania są deficyty automatyzacji centralnych w zakresie słyszenia, widzenia i motoryki.

Człowiek nabywa kompetencje językowe już w momencie życia płodowego. Ten proces uczenia dokonuje się dzięki temu, że nasz mózg jest w stanie poza naszą świadomością odkrywać reguły, przyswajać je i automatyzować. W wieku dwóch-trzech lat dziecko dysponuje już nieświadomym rozumieniem reguł języka ojczystego i jest w stanie samodzielnie poprawnie formułować wypowiedzi jak i oceniać wypowiedzi innych pod kątem ich prawidłowości w odniesieniu do przyswojonych reguł.

Niestety na drodze do efektywnej automatyzacji tych funkcji może stanąć wiele przeszkód w postaci uwarunkowań genetycznych, prenatalnych, okołoporodowych oraz wczesnodziecięcych.

Zakłócenia w przebiegu procesów automatyzacji centralnej mogą się przejawiać w trudnościach w czytaniu, pisaniu, mówieniu i rozumieniu mowy. Zdaniem autora metody w takich przypadkach typowy trening tych umiejętności polegający koncentrowaniu się na objawach, czyli na „uczeniu czytania na drodze czytania a pisania na drodze pisania” oraz terapia logopedyczna ukierunkowana na naukę właściwej wymowy są niewystarczające.

Twórcą metody jest Fred Warnke – specjalista z dziedziny psychoakustyki i psycholingwistyki, autor wielu publikacji oraz patentów w zakresie urządzeń medycznych do nauki wspomaganej, optymalizacji koordynacji półkul mózgowych, diagnostyki i protetyki odbioru i przetwarzania informacji słuchowych. Podobnie jak wielu specjalistów zajmujących się problemem dysleksji Fred Warnke uważa, że trudności w czytaniu i pisaniu stanowią „czubek góry lodowej” a u ich podstaw leżą nieprawidłowości w przetwarzaniu informacji słuchowych, wzrokowych i motorycznych na poziomie bardziej podstawowym. Zaburzenia w przebiegu procesu automatyzacji tych umiejętności powodują, że osoby z dysleksją z ogromnym wysiłkiem starają się kompensować swoje deficyty. Stosowanie strategii kompensacyjnych powoduje ogromne zużycie energii widoczne zarówno w toku badań z wykorzystaniem magnetycznego rezonansu jądrowego jak i w zachowaniu dziecka. Dziecko z dysleksją jest często wyczerpane po dniu szkolnym, niechętnie podejmuje aktywność związaną ze swoimi deficytami i doświadcza wielu negatywnych emocji nie mogąc sprostać wymaganiom edukacyjnym.

Stanowisko, że u podstaw dysleksji tkwią deficyty w zakresie automatyzacji funkcji słuchowych, wzrokowych i motorycznych podziela wielu badaczy zajmujących się tą problematyką. Metoda Warnkego korzysta z dotychczasowej wiedzy w tym zakresie i w procesie diagnostyczno-terapeutycznym koncentruje się na 14 krokach odnoszących się do 14 możliwych przyczyn dysleksji czyli inaczej 14 deficytów w automatyzacji.

Więcej w zakładkach: Diagnostyka, Trening, Efektywność i trwałość terapii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *